U bent hier

Er zijn zo van die dagen die het gewone, het doordeweekse overstijgen. Je diploma behalen na jarenlang hard zwoegen is zo’n dag. Op zaterdag 19 oktober waren de studenten van de faculteit Geneeskunde en Farmacie aan de beurt. Bij de aanwezigen weerklinkt een zekere trots - het is dan ook de bekroning van een lang, niet altijd even makkelijk traject - maar ook een zekere nostalgie. Wanneer we enkele van de afgestudeerden ondervragen wordt al snel duidelijk dat afscheid nemen van je studententijd gemengde gevoelens met zich meebrengt…

Zodra je het statige UZ Brussel voorbij wandelt, merk je meteen dat er iets op til is. Een stoet van mama’s, papa’s, broers, zussen, oma’s en opa’s passeert de revue, ieder van hen tot in de puntjes uitgedost. Klaar voor een dag boordevol feestelijkheden. Vrienden en familieleden waren zelfs zo massaal aanwezig dat het merendeel van de aula’s een tekort aan zitplaatsen optekende. Een domper op de feestvreugde bleek het geenszins: of er nu geknuffeld, bijgebabbeld of ‘geselfied’ werd, steeds gebeurde het met een glimlach van oor tot oor.

Tempus fugit

 

“Het is toch iets bijzonders”, mijmert kersverse arts Nathan Bormans buiten de feestdrukte in het studentencafé ‘Tempus’. “Mijn zenuwen hebben doorheen de dag flink gepiekt, eerst om op tijd op de ceremonie te geraken, maar even goed tijdens de diploma-uitreiking zelf. Het is nu eenmaal het sluitstuk van een tijdperk.” Wanneer we hem naar zijn favoriete momenten vragen, wijst hij met een glimlach naar het uithangbord van de ‘Tempus’. “Hier op de campus zijn wij een kleine, maar hechte community. Die - vaak lange - avonden in ons studentencafé met mensen van de kring en studiegenoten zullen toch wel gemist worden.” Bij de Nederlandse Maureen Akkal klinkt een gelijkaardig geluid: “Ik en mijn vrienden hebben samen heel wat leuke, moeilijke, maar vooral ook dankbare momenten beleefd hier op de campus. Omdat je zo’n beetje overal op de campus komt en heel intens samenwerkt - en vaak ook samen studeert - met je medestudenten maak je hier écht friends for life.”

Ik verlaat de VUB en ik neem mee…

Een diploma-uitreiking is meteen ook een uitgelezen moment om eens terug te blikken op de opleiding. Wat hebben de studenten geleerd tijdens hun lessen en stages en hoe was de leercurve? “Ik had nooit gedacht dat ik hier zou geraken”, zegt master in het management en beleid van de gezondheidszorg Clemens Soenen. “Ik herinner me de ritten met mijn studiegenote Audry Dedecker nog goed, inclusief de traantjes die vloeiden als we een of ander concept niet begrepen.” Maar als we Clemens mogen geloven waren de stress en de tranen het achteraf gezien wel waard: “Ik heb nu een heel breed inzicht in de werking en structuren van onze gezondheidszorg. Tijdens onze opleiding heeft men ons ook geleerd om steeds kritisch in het veld te staan en nu geef ik diezelfde kritische blik door aan mijn studenten als lector in de verpleegkunde. Full circle!”

 

Dat de zware studies al bij al nog haalbaar blijven dankt gerontologe Petra Van Pellicom voornamelijk aan de proffen. “Ik ga vooral het directe contact met de proffen onthouden. Omdat we vaak individueel of in kleine groepjes begeleid worden kan je makkelijker vragen stellen of discussiëren met je proffen. Ik heb dat in elk geval als een grote meerwaarde ervaren.”

Kriebelt het om zelf met een opleiding in de geneeskunde of farmacie te starten? Breng dan zeker eens een bezoek aan www.vub.be/faculteit/geneeskunde-en-farmacie. Ben je zelf een alumnus van de VUB? Voeg dan zeker je profiel toe aan de Wall of Faces! Zo raakt jouw stukje VUB-geschiedenis niet in vergetelheid.

Afstuderen, bijzonder? Deze GF'ers vinden alvast van wel...