U bent hier

De opmerkzame bezoeker van de VUB zal ze al zijn opgevallen: sinds kort hangen her en der affiches die ons aanzetten ook tegen onbekenden ‘eens goeiendag te zeggen’. Dat zou de verzuring en de angst in de maatschappij tegengaan, die na de aanslagen van maart 2016 blijken te zijn toegenomen. Zou het? “Je mag een beetje dromen en best wat naïef zijn,” zegt Fons Van Dyck in een interview op VTM. De VUB-gastprofessor in de communicatiewetenschappen is initiatiefnemer van de actie. 

 

Door de affiches uit te hangen in haar liften en gangen, schaart de VUB zich achter de actie van Van Dyck. Daarmee voegt de universiteit zich bij een groot aantal andere bedrijven en verenigingen. Zo ondersteunen bijvoorbeeld ook Colruyt en schoenenverkoper Torfs de campagne. Fons Van Dyck weet dus alvast mensen en bedrijven te enthousiasmeren voor zijn initiatief.

 

Maar dat niet alleen: hij zwaait ook met een grootschalige enquête, die enige onderbouw geeft aan zijn intuïtie dat als iedereen maar wat vriendelijker en open is tegenover anderen, die anderen zich dan ook toleranter beginnen te tonen. Het onderzoeksbureau iVOX bevroeg namelijk 1000 Belgen over hun kijk op de samenleving, sociaal contact, het goeiendag zeggen op zichzelf en ook over de campagne, waarin een sympathiek cartoonhandje iedereen oproept zich metterdaad achter de campagne te schuilen.

Het vriendelijke cartoonhandje van 'zeg eens goeiendag'

En wat blijkt? De Belg heeft inderdaad nood aan een warmere samenleving. Plus hij ziet de meerwaarde in van toevallige contacten en ‘een simpele goeiendag.’ Alleen hebben velen moeite om de eerste stap te zetten, zeker na de gebeurtenissen van 22 maart 2016. Op het werk lijkt dat nog het beste te lukken. Daar blijken zeven op de tien bevraagden het leuk te vinden begroet te worden door een collega. Een even groot percentage geeft zelfs aan zélf wel geregeld een collega te groeten.

 

Eenmaal op straat, zet echter het argwaan in. Tegen een onbekende passant aan de eigen voordeur geven slechts één op drie een korte begroeting, zonder woorden dan nog. Wel zou blijkbaar één op drie die passant volwaardig begroeten. Wat de vraag doet rijzen of we dan tóch niet hartelijker zijn dan we denken. Zeker als blijkt dat een kwart onder ons zou blijven staan voor een praatje, wanneer een onbekende ons staande houdt.

 

Misschien moeten we gewoon wat meer uit onze tent gelokt worden? Of beter nog, moeten we zélf anderen meer uit hun tent lokken. Bijna tachtig procent vindt ter zake zelfs dat mensen àltijd goeiendag moeten zeggen tegen elkaar. Dat wordt door hen beschouwd als niet meer noch minder dan elementaire beleefdheid.

Fons Van Dyck licht 'zeg eens goeiendag' toe. Klik op de foto voor de volledige VTM-reportage over het initiatief.

Alleen, uitgevraagd worden over een handeling is nog niet hetzelfde als er in het reële leven op reageren. Een journaliste van VTM nam de proef op de som, en begroette in Brussel spontaan de passanten die haar kruisten. Uiteindelijk  bleek slechts één iemand een gesprek aan te knopen. Sommigen beantwoordden de begroeting, maar anderen konden dan weer hun bevreemding over de plotse poging tot contactname niet wegsteken.

 

Het neemt niet weg dat ‘zeg eens goeiendag’ bij een aantal mensen op heel wat goedkeuring kan rekenen. In dezelfde uitzending vindt alvast Wouter Torfs het een “schitterende actie”. Daarmee schaart hij zich wellicht bij de 86% van de Belgen die volgens de iVOX-bevraging akkoord gaat met de bewering dat onze samenleving nood heeft aan meer menselijke contacten. Of de 74% van de bevraagden die de samenleving zoals ze nu is te kil en te koud vinden.

 

Vind je dat ook? Draag je steentje bij aan en zeg ook eens goeiendag aan een onbekende. Baat het niet, dan schaadt het ook niet!