U bent hier

De Vrije Universiteit Brussel is de voorbije jaren sterk gegroeid. Zo bedraagt het aantal studenten vandaag de dag maar liefst 50% meer dan acht jaar geleden. De vraag rijst of de universiteit daardoor ook niet wezenlijk veranderd is - en het is typisch VUB om in haar gemeenschap zelf naar antwoorden ze zoeken. VUBToday ging ook op stap om bij tal van vakgroepen, onderzoeksgroepen en diensten te polsen naar hoe de mensen er de VUB ervaren. 17 weken lang stellen we hen en hun werk voor, en leggen we ze een vraag over de VUB voor.

 

Deze week stellen we ARCH, architectonische ingenieurswetenschappen, voor. ARCH is een vakgroep binnen de faculteit ingenieurswetenschappen, waar de ingenieur architecten van morgen gevormd worden. De opleiding is gericht op het zoeken naar een nieuwe samenhang tussen de vorm, constructie en functie van bouwwerken in hun stedelijke en maatschappelijke context.

1 Aline Vergauwen - 2 Silke Puystiens - 3 Lars De Laet - 4 Aushim Koumar - 5 Evy Verwimp - 6 Marijke Mollaert - 7 Louis Vandenabeele - 8 Niels De Temmerman - 9 Lennert Loos - 10 Katja Bosman - 11 Inge Bertels - 12 Yves Govaerts - 13 Waldo Galle - 14 Maarten Vancraenenbrouck - 15 Charlotte Goovaerts - 16 Marianna De Fossé - 17 Jelena Dobbels - 18 Ine Wouters - 19 Stijn Brancart - 20 Kelvin Roovers - 21 Ann Herminaire - 22 Jan Roekens - 23 Stéphanie Van De Voorde - 24 Sophie Chamart

De vraag

Waaraan denk je bij het woord “de sigaar”?

 

De antwoorden

Ine Wouters: Ik denk aan verschillende dingen. Ten eerste is er het gebouw van de VUB natuurlijk, van Renaat Braem. Maar ik denk ook aan de tijd dat er hier op de VUB nog heel veel gerookt werd. In het atelier begeleidde de professoren jou met terwijl ze rookten, sigaren, sigaretten of zelfs een pijp.

 

Lars De Laet: Ik denk aan de identiteit van de VUB, aan het gezicht van de VUB en aan het beleid van de VUB. Ik denk aan architectuur die de mens en wetenschap centraal stelt, architectuur die symbool staat voor een open gebouw waar iedereen gelijk is en elkaar hoort te ontmoeten. Dit open plan is helaas wat verloren gegaan, maar ik heb vernomen dat er op sommige verdiepingen werk van gemaakt wordt?  

 

Kelvin Roovers: Voor mij is dat gewoon een icoon van de VUB, een centraal herkenningspunt. Maarten Vancraenenbrouck Het is vooral een herkenningspunt. Het is een gebouw dat onmiddellijk in het oog springt binnen de andere betonnen blokken zoals de F en de G (lacht). Louis Vandenabeele Ik denk aan het rectoraatsgebouw en de vorm (maakt een gebaar met handen).

 

Stéphanie Van de Voorde: Ik denk niet meteen aan de VUB maar ik denk aan oudejaarsavond waarbij één van mijn vrienden altijd een doosje sigaren meebrengt. Inge Bertels Dat is het rectoraat van de VUB en Cubaanse sigaren.

 

Niels De Temmerman: Het gebouw van Renaat Braem belichaamt de basiswaarden van de VUB. Het gebouw is belangrijk op zich, het is markant, heeft een zeer specifieke vorm. Maar belangrijker nog, vind ik persoonlijk, zijn de muurschilderingen binnenin. Die vertellen een heel verhaal. De basis van dit verhaal zijn de vrijzinnig-humanistische waarden en natuurlijk ook het vrij onderzoek waar de VUB voor staat. Dat is voor mij het belang van het gebouw van Renaat Braem. Ik zou nog willen toevoegen dat net zoals de studentenkoten van Willy Vandermeeren niets kunnen zonder hun buitenruimte, het rectoraatsgebouw M van Renaat Braem met de typische buitenkant niet zonder die muurschilderingen. Ze zijn complementair.

 

Pieter Herthogs: Voor mij het meest speciale gebouw van de VUB. Het sprong het meest in het oog, toen ik hier vele jaren geleden voor het eerst kwam (lacht). Wat mij het meest is bijgebleven is het verschil tussen buiten en binnen. Een heel open buitenkant maar binnen is het redelijk beperkt qua afmetingen. De trap is wel heel speciaal met haar cirkelbeweging. Ik ben er wel pas binnengegaan toen ik ben beginnen werken aan de VUB.

 

Marijke Mollaert: De plek waar de rector zit (schaterlacht). Is dat OK? En een mooi gebouw maar ze hebben het wel bij de plannen wat gereduceerd anders had het nog meer ‘ampleur’ gehad.

 

Stijn Brancart: Het is een symbool, ‘de sigaar’. Voor mij was het de ingang van de VUB, het eerste punt, een herkenningspunt. En eigenlijk weet ik niet zo goed wat daar allemaal ‘binnenin’ gebeurt. Het is het gebouw van de administratie.