U bent hier

U had het waarschijnlijk al gemerkt op straat. Want net nu de temperatuur de hoogte inschiet en de terrasjes buiten worden gezet, zijn de studenten nergens te bespeuren. Zij zitten de komende weken achter hun boeken gekluisterd met de examens in het vooruitzicht. Niet zo voor de 3de bachelors Industrieel Ingenieur Thierry Hubert en Nikolai Devolder. Zij zijn komend weekend in Praag te vinden waar ze samen met hun robot Chuck “de vraatzuchtige” de VUB-kleuren verdedigen op Robotic Day 2019.

 

 

 

Trial and error. Of prototypes, not powerpoints. Het is zowat het motto dat overal te lezen is wanneer je het fablab van de VUB binnenstapt. Niet dat Industrieel Ingenieurs niks leren uit de waanzinnige stapel boeken die ze elk jaar moeten veroberen. Neen. Maar meer nog dan dat doen ze dat aan de VUB door dingen te bouwen en te experimenteren in het Fablab. “Een van onze professoren koppelde daarom onze bachelorproef aan een robotica event. Hierdoor bouwden we afgelopen jaar stevig aan een robot die de VUB moet vertegenwoordigen op het onderdeel “Puck collect” tijdens de Robotica Days 2019 in Praag,” vertelt ingenieurstudent Thierry Hubert  ons.

 

“De bedoeling is een robot te bouwen die tijdens de wedstrijd autonoom in een arena rond rijdt en pucks verzamelt, sorteert volgens kleur en beslist wanneer hij terugkeert naar “huis” om dat allemaal ook binnen de afgesproken tijdslimiet voor mekaar te krijgen.” Samen met 13 andere teams, die bestaan uit andere universiteiten, bedrijven of scholieren, maken verschillende robotsonder mekaar uit wie de beste ontwerpers en programmeurs in huis heeft.

 

Gokken op het verrassingselement

“De moeilijkheidsgraad zit hem vooral in het feit dat je bij dergelijk project echt vanaf nul moet beginnen. Er bestaan geen plannen voor. En we hebben, in tegenstelling tot de andere teams nog geen ervaring in dit onderdeel waarop we kunnen verder bouwen. Zo moesten we bijvoorbeeld ook een andere programmeertaal aanleren dan diegene die we hier gebruiken. Bovendien moesten we ons constant aanpassen aan veranderende factoren en tegelijkertijd dan weer proberen om binnen de grenzen van de strakke reglementen te werken. Heel interessant allemaal, ook met het oog op een job later, maar makkelijk is anders natuurlijk Onze verwachtingen voor de wedstrijd liggen dan ook eerder laag, al mikken we toch wel op een verrasingselement,” verklapt Thiery.

 

Want tactisch hebben de studenten goed nagedacht over hun robot, die luistert naar de naam Chuck. “Als je onze robot goed bekijkt, zie je dat die vrij sober is en toch enkele opvallende elementen bevat. Met de vlakke, witte vlakken hopen we onze robot wat minder zichtbaar te maken voor de andere robots in de ring. Tegelijkertijd hopen we dat de pucks die we op de robot tekenden de andere robots verwarren en misleiden. Zo willen we hun aandacht van de echte pucks op het veld afleiden om er zelf zoveel mogelijk te verzamelen,” lacht Thiery. “Een robot moet niet alleen werken, maar ook presenteerbaar zijn. Oogjes of een toffe kleur. Dat is allemaal wel plezant, maar dat leek ons uiteindelijk niet veel winst op te leveren. Vandaar dit model.”

 

Bots before books

Aan de robot, die slechts 250 euro kostte, werd een gans jaar gebouwd. Nu het moment daar is, leven de studenten dan ook echt naar de wedstrijd toe, ondanks de nakende examens. “Studeren is een kwestie van planning. Dus wat dat betreft zijn we daar tijdig mee begonnen en kunnen we ons die drie dagen Praag wel veroorloven. Ik ga er mijn slaap in ieder geval niet voor laten. Bovendien is de robot op zich ook klaar. Hier en daar kan die nog wat verbeterd, worden, maar veel werk vraagt dat niet meer. Het wordt dus vooral een beetje genieten in deze anders wel drukke periode van het jaar.”