U bent hier

Uit recent VUB-doctoraatsonderzoek, dat Dr. Soumia Akachar voerde onder begeleiding van Prof. Karen Celis en Prof. Eline Severs, blijkt dat jonge Vlaamse moslims ontevreden zijn over hun politieke vertegenwoordiging. Verrassend genoeg wijten ze dit niet aan een tekort aan politici met een religieuze of vergelijkbare migratieachtergrond, maar wel aan het vaak reducerende discours rond hun identiteit door zowel politici met Belgische origine als politici met een migratieachtergrond. “Vlaamse moslimjongeren willen niet kiezen tussen hun Vlaamse en moslimidenteit. Ze zijn Vlaming en moslim. De ‘foute vertegenwoordiging’ is volgens hen vandaag een groter probleem dan de ‘numerieke ondervertegenwoordiging’”, aldus Dr. Akachar.

 

Lees ook: “Brusselse armen nog steeds te weinig betrokken in politiek” 

 

Politicologe Soumia Akachar onderzocht de mate waarin burgers zich al dan niet politiek vertegenwoordigd voelen en de oorzaken hiervan. Daarbij focuste ze zich in het bijzonder op jonge Vlaamse moslims, wiens identeit geregeld het thema is van politieke discussies. Wat blijkt? Zij zijn vaak ontevreden over hun politieke vertegenwoordiging, omdat ze vinden dat politici hun moslimideniteit op inadequate wijze thematiseren en agenderen. “Deze groep vindt dat wanneer politici over hen spreken, ze vaak vervallen in stereotypen die niet stroken met hun werkelijke identiteit als Vlaming en moslim”, verklaart dr. Akachar.

 

Eenzijdig profiel van de “allochtone politicus” 
Vlaamse moslimjongeren willen bovendien niet dat problemen rond diversiteit zoals discriminatie, racisme en gelijke kansen uitsluitend door politici met een migratieachtergrond worden besproken. Ook onderstrepen zij dat hun belangen uiteenlopend zijn en dat het ze om meer dan problemen rond diversiteit gaat. Tegelijkertijd staan ze ook wantrouwig tegenover politici die hun migratieachtergrond volledig uitwissen of te weinig erkennen. Hiermee bevestigen deze politici het idee dat moslim en Vlaams zijn niet samen gaat en ook dat zien zij als een verkeerdelijke representatie van hun identiteit als moslimjongere en Vlaming.  

 

Dr. Akachar: “Het onderzoek toont aan dat we er niet zomaar vanuit mogen gaan dat jonge moslims, of andere minderheidsgroepen, vertegenwoordigd zijn omdat er gradueel meer politici met vergelijkbare (migratie)achtergrond worden verkozen. Doordat jonge Vlaamse moslims zich zowel met Vlaanderen als met de islam verbonden voelen, hebben ze juist behoefte aan politici die de meervoudige kern van hun identiteit begrijpen en weerspiegelen: enerzijds willen ze niet vastgepind worden op bepaalde identiteitskenmerken, en zich als de ‘ander’ voelen. Maar anderzijds vinden ze dat politici hun moslimidentiteit of migratieachtergrond ook moet erkennen. Hun identiteit is een mix en daar lijkt de politiek vandaag onvoldoende bewust van te zijn. Ondanks het gevoel dat hun politieke stem en identiteit inadequaat wordt vertegenwoordigd, blijven deze jongeren geïnteresseerd in de politiek en houden zich volop bezig met hun ontwikkeling als moslim-in-Vlaanderen.”